Płyty warstwowe są popularnym rozwiązaniem w budownictwie, szczególnie często stosowane są do budowy hal przemysłowych, magazynów, obiektów handlowych czy rolniczych. Dwa najczęściej stosowane rodzaje to płyty z rdzeniem z wełny mineralnej oraz płyty z rdzeniem z pianki poliizocyjanurowej (PIR). Każdy z tych materiałów ma swoje unikalne właściwości, które wpływają na ich zastosowanie, trwałość i efektywność. W tym artykule porównamy oba typy płyt warstwowych, skupiając się na ich właściwościach termicznych, akustycznych, odporności na ogień, trwałości, cenie, zastosowaniu, ekologii oraz łatwości montażu.
Właściwości termiczne
Płyta warstwowa poliuretanowa jest bardziej efektywna pod względem izolacyjności termicznej, co pozwala na zmniejszenie grubości przegród przy zachowaniu wysokiej efektywności energetycznej.
Płyty z rdzeniem poliizocjanurowym (PIR):
Poliuretan i poliizocyjanuran są znane z doskonałych właściwości termoizolacyjnych. Współczynnik przewodzenia ciepła (λ) dla tych materiałów wynosi zazwyczaj od 0,022 do 0,028 W/(m·K), co sprawia, że płyty z rdzeniem PIR są jednymi z najbardziej efektywnych izolatorów termicznych dostępnych na rynku. Dzięki temu można osiągnąć wysoką izolacyjność przy stosunkowo cienkich warstwach rdzenia.
Płyty z wełny mineralnej:
Wełna mineralna ma nieco gorsze właściwości termoizolacyjne w porównaniu do poliuretanu. Jej współczynnik przewodzenia ciepła wynosi zazwyczaj od 0,035 do 0,045 W/(m·K). Oznacza to, że aby osiągnąć podobną izolacyjność termiczną, płyty z wełny mineralnej muszą mieć grubszy rdzeń niż płyty z poliuretanu.
Właściwości akustyczne
Jeśli priorytetem jest izolacja akustyczna, płyty z wełny mineralnej będą lepszym wyborem.
Płyty z wełną mineralną:
Płyta z wełny mineralnej jest znana z doskonałych właściwości dźwiękochłonnych. Dzięki swojej włóknistej strukturze skutecznie tłumi dźwięki, co sprawia, że płyty z wełny mineralnej są często wybierane w obiektach, gdzie wymagana jest dobra izolacja akustyczna, np. w halach produkcyjnych, biurach czy szkołach.
Płyty z pianką poliizocjanurową (PIR):
Poliuretan/ Poliizocjanuran ma nieco gorsze właściwości akustyczne w porównaniu do wełny mineralnej. Chociaż płyty z rdzeniem PIR również zapewniają pewną izolację akustyczną, nie są one tak skuteczne w tłumieniu dźwięków jak płyty z wełny.
Odporność na ogień
Płyty z wełny mineralnej są bardziej odporne na ogień i zapewniają wyższe bezpieczeństwo w przypadku wystąpienia pożaru.
Płyty z wełną mineralną:
Wełna mineralna jest materiałem niepalnym, co oznacza, że nie ulega zapłonowi i nie przyczynia się do rozprzestrzeniania ognia. Jest klasyfikowana jako materiał o najwyższej klasie ognioodporności (A1), co czyni ją idealnym rozwiązaniem w obiektach, gdzie wymagana jest wysoka odporność ogniowa, np. w budynkach użyteczności publicznej.
Płyty z pianką poliizocjanurową (PIR):
Poliuretan/ Poliizocjanuran jest materiałem trudnopalnym, ale w przypadku pożaru może ulec zapaleniu i wydzielać toksyczne gazy. Płyty z rdzeniem PIR zazwyczaj mają klasę ognioodporności B lub C, co oznacza, że są mniej odporne na ogień niż wełna mineralna. Jednak nowoczesne płyty z poliizocyjanuranu (PIR) charakteryzują się lepszą odpornością na ogień niż tradycyjny PUR.
Zastosowanie w budownictwie
Wybór materiału zależy od specyfiki projektu – płyty z rdzeniem z pianki poliizocyjanurowej będą doskonałym rozwiązaniem w obiektach wymagających wysokiej izolacyjności termicznej, natomiast płyty z rdzeniem z wełny mineralnej w obiektach wymagających dobrej izolacji akustycznej i odporności ogniowej.
Płyty z pianką poliizocjanurową (PIR):
Płyty z rdzeniem PIR są często stosowane w obiektach, gdzie priorytetem jest wysoka izolacyjność termiczna przy ograniczonej grubości przegród, np. w chłodniach, magazynach czy halach przemysłowych.
Płyty z wełną mineralną:
Płyty z wełny mineralnej są częściej stosowane w obiektach, gdzie wymagana jest dobra izolacja akustyczna i wysoka odporność ogniowa, np. w obiektach administracyjno-biurowych, magazynach, hal produkcyjnych, czy budynkach użyteczności publicznej.
Ekologia
Wełna mineralna jest bardziej ekologicznym materiałem, ale poliuretan może przyczyniać się do oszczędności energii.
Płyty z wełną mineralną:
Wełna mineralna jest materiałem ekologicznym, ponieważ jest produkowana z naturalnych surowców, takich jak skały bazaltowe. Można ją również w całości poddać recyklingowi.
Płyty z pianką poliizocjanurową (PIR):
Płyty z rdzeniem PIR są trwałe i mogą przyczyniać się do zmniejszenia zużycia energii w budynkach, co pozytywnie wpływa na ich bilans ekologiczny.
Płyta warstwowa z poliuretanem czy wełną mineralną?
Wybór między płytami warstwowymi z wełną mineralną a płytami z poliuretanem zależy od specyficznych potrzeb budowlanych. Jeśli priorytetem jest wysoka izolacyjność termiczna, lekkość lub cena, to płyty z rdzeniem PIR będą lepszym wyborem. Z kolei jeśli kluczowe są dobre właściwości akustyczne oraz wysoka odporność ogniowa to płyty z wełny mineralnej będą bardziej odpowiednie.
Materiał zewnętrzny











